PRESTIGE: AQUÍ NON PASOU NADA

Ricardo García Mira

Non é doado entender cómo o electorado galego renunciou a tirar das orellas ó partido que coa súa acción ou omisión favoreceu as condicións que levaron ó afundimento do Prestige ou á implicación deste país na ilegal e vergoñenta guerra, senón que a impresión, ó parecer, é a de que aquí non pasou nada.

En primeiro lugar, é difícil crer que Galicia teña feito a súa transición política cara á democracia, como o proban as súas persistentes estructuras caciquís e clientelares, que se manteñen mesmo para garantir o acceso ós dereitos máis básicos dun cidadán. Trátase, pois, dun asunto de educación e conciencia democrática. En segundo lugar, o Prestige danou en Galicia a unha das comunidades de maior riqueza ecolóxica de Europa. ¿Que foi da estratexia galega de educación ambiental e da política da sostenibilidade? ¿Por que non

se activaron? ¿Cal é agora a súa credibilidade? ¿Que ocorreu na mente do cidadán que olvidou o chapapote que cubriu a costa, afundiu a súa economía e danou a dignidade de todos? As indemnizacións borraron o chapapote na conciencia e reduciron a disonancia, facendo que as familias que as percibiron corrixiran a posible disposición a mudar o seu voto, alomenos mentres se viron compensados. Unha cuestión de educación ambiental. Finalmente, ¿en que sociedade vivimos que, a pesar das manifestacións e das masacres, non se cuestionou a guerra á hora de votar, aínda cando defender o valor do pacifismo chegou a significar ser radical e indesexable? É ben certo que pensar que nas eleccións municipais se vota á persoa e non ó partido implica menos coste emocional que pensar nas masacres humanas que como país estivemos a apoiar lonxe de aquí.

En resumen, educación para a democracia, para o medio ambiente, para a paz. Quizais alguén pode ter interese en facernos crer que Galicia é inmune á alteración desta tríada de cousas. Quizais somos unha sociedade máis complexa -non o creo-. Non sexamos cínicos. Non é a resposta da cidadanía galega. É a demanda de educación dunha sociedade, á que durante moito tempo, e ata hai ben pouco, se lle fixo crer que cando os seus fillos non querían estudiar era porque non valían, ¿ou non foi así? 

2 Junio 2003